Cukrzyca epidemia XXI wieku
Co to jest cukrzyca?
Cukrzyca jest chorobą , w której
dochodzi do zaburzeń poziomu glukozy we krwi (zaburzeń
gospodarki węglowodanowej), spowodowanych niedoborem
insuliny lub jej nieprawidłowym wykorzystaniem przez komórki.
Insulina jest hormonem wytwarzanym w trzustce, jest
niezbędna do aktywnego transportu glukozy do wnętrza komórek
oraz jej wykorzystania m.in. w celach energetycznych.
Cukrzyca może pojawić się albo w wyniku niewystarczającej
produkcji insuliny - niedobór ilościowy ( Typ I ),
albo wtedy , kiedy ilość insuliny jest wystarczająca,
jednak nie pracuje skutecznie - jest to niedobór jakościowy
lub funkcjonalny ( Typ II).
|
Typ I czyli cukrzyca insulinozależna
(IDDM), określana jako cukrzyca "młodzieńcza",
wywołana jest uszkodzeniem trzustki (zniszczeniem komórek
beta wysp Langerhansa trzustki), co osłabia jej zdolność
do produkcji insuliny.
Typ II znacznie bardziej rozpowszechniony
czyli cukrzyca insulininiezależna (NIDDM) - zwana również
cukrzycą dorosłych powstaje w wyniku upośledzonej
odpowiedzi tkanek obwodowych na działanie insuliny. Inaczej
mówiąc insulina nawet o podwyższonym poziomie krąży
we krwi jednakże komórki nie reagują na nią.
Jednym z głównych zadań insuliny jest promowanie
przyswajania glukozy przez mięśnie i wiele innych
tkanek.
|
|
Proces ten nazywa się obwodową utylizacją
glukozy. Jeśli insulina nie pracuje skutecznie , po
posiłku poziom cukru we krwi zostaje nienormalnie podwyższony.
Jest to nietolerancja glukozy.
Glikemia na czczo (poziom cukru we krwi ) u osób
zdrowych pozostaje dość stała przez całe życie.
Jednak mała aktywność ruchowa, otyłość, nadmiar tłuszczów
i węglowodanów w diecie wywołuje u wielu osób
nietolerancję glukozy, która objawia się niewrażliwością
obwodowych tkanek na insulinę . Chociaż początkowo
nie ma jawnej cukrzycy to tkanki stają się oporne na
insulinę. U większości osób trzustka , chcąc
zrekompensować te niedobory produkuje więcej insuliny, tak
więc nie od razu dochodzi do nietolerancji glukozy czy
cukrzycy. Jednak gdy stan taki trwa zbyt długo prowadzi to
do zwiększonego ryzyka chorób zwłaszcza układu krążenia.
Ciągła niewrażliwość tkanek na insulinę może
doprowadzić do powstania cukrzycy insulinoniezależnej typu
II.
Krążąca we krwi glukoza odkłada się w postaci tkanki tłuszczowej,
gdyż nie jest wykorzystana przez komórki. Nietolerancja
glukozy często współistnieje z podwyższonym poziomem
cholesterolu i trójglicerydów oraz kwasu moczowego, co zwiększa
ryzyko rozwoju chorób sercowo - naczyniowych. Nadmiar LDL
"złego" cholesterolu odkłada się w postaci
blaszek miażdżycowych wewnątrz naczyń krwionośnych co
prowadzi do miażdżycy (zamykanie światła naczynia
krwionośnego) i groźby zatoru spowodowanego oderwaniem się
złogów miążdżycowych i zablokowania tętnic (zawały,
udary).
Nieodpowiednie leczenie i zaniedbania dietetyczne mogą
doprowadzić do wystąpienia licznych, groźnych powikłań:
śpiączki cukrzycowej, retinopatii (zmiany zwyrodnieniowe
siatkówki oka), nefropatii (zmiany w kłębuszkach
nerkowych, powodujące zaburzenia pracy nerek), powikłań
dermatologicznych (grzybice, czyraki, owrzodzenia), miażdżycy
tętnic, zaburzeń naczyniowych kończyn dolnych lub
zaburzenia czynności
układu nerwowego.
Otyłość to nie tylko dyskomfort
psychiczny związany z naszym wyglądem, ale to przede
wszystkim groźba powstania cukrzycy ,miażdżycy i nadciśnienia.
Jak pomóc sobie w walce z cukrzycą
? dalej >>>
|
Nopalin
